Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2016

Παρουσίαση


Ο Δημήτρης Βαρβαρήγος & η Νιόβη Ιωάννου θα παρουσιάσουν τα βιβλία τους 
Anima mia, μυθιστόρημα & Εις Άτοπον ποιητική συλλογή
Σάββατο στις 7 Ιανουαρίου και ώρα 20:00 έως 22:00, στο Χίλτον αίθουσα Σαντορίνη 2-4

ομιλητές: Εύα Στάμου συγγραφέας ψυχολόγος
Κώστας Κρεμύδας εκδότης & διευθυντής του περιοδικού "Μανδραγόρας"
& ο σκηνοθέτης Γιάννης Φαλκώνης

Κείμενα θα διαβάσει η ηθοποιός Γεωργία Ζώη
μουσική τραγούδι Αρετή Κοκκίνου



Μέσα από Σένα 


την Πέμπτη 29 Δεκέμβρη καλεσμένες μας η κα Νίνα Διακοβασίλη εικαστικός - πρόεδρος του ομίλου για την Unesko ΤΛΕΕ και η κα Argy Papas Tsiota εικαστικός. Θα έχουμε μια όμορφη και πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση για τη τέχνη της ζωγραφικής και για πολλά άλλα θέματα.


Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2016

Anima mia 

σε κατασκεύασα σε μια πραγματικότητα που μόνο το αίμα την αντιλαμβάνεται….
Βλέπεις, τα λάθη που γίνονται στον ακίνητο χρόνο κάνουν τις λέξεις μα μη βρίσκουν τέλος…
Είναι οι στιγμές που βασίστηκαν στην επιθυμία να πάρει ο ένας από τον άλλο, και ματαιώθηκαν. 
Βλέπεις, νοσταλγώντας προχωράμε κι επιθυμούμε να βιώσουμε πάλι όσα απολέσθηκαν.


Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2016

Μέσα από Σένα 

Πέμπτη 22 Δεκέμβρη με την ηθοποιό Γεωργία Ζώη και το σκηνοθέτη Γιάννη Φαλκώνη, περάσαμε δυο υπέροχες ώρες μιλώντας για θέατρο, ποίηση, τέχνες, τα προσεχή τους σχέδια και όχι μόνο... από το Symban Warld Radio . 



Γιάννης Φαλκώνης. Δημήτρης Βαρβαρήγος. Νιόβη Ιωάννου. Νίκος Επίσκοπος. Γεωργία Ζώη







Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2016

Βραδιά ποίησης 
"Καντάδες για ένα δαίμονα" 


με τον Γιώργο Δάγλα. Μουσική: Βασίλης Λαγός & Νίκος Επίσκοπος.
Φίλες και φίλοι ποιητές θα διαβάσουν ποιήματα του Γιάννη Ρίτσου. Κατερίνας Γώγου. Μιχάλη Κατσαρού.
Θέσις 7 
Αγ. Φιλίππου 7 Μοναστηράκι. Δευτέρα 19 Δεκέμβρη. ώρα 7:30. 
Είσοδος ελεύθερη.

Ίχνος 2ο 


Μετέωρο στάθηκε το βλέμμα, η γλώσσα έγλειφε τη μακρόχρονη σιωπή 
λόγια εξατμισμένα σε γυμνητεύουσες ανάσες θαμπώσανε το τζάμι
το επόμενο βήμα αποτύπωσε στην άμμο αρνήσεις Νο 42
άκαμπτες οι μνήμες σκεπάσανε τη λήθη 
ο χειμώνας αρνήθηκε το κρύο, το χιόνι έλιωσε πριν πέσει
τα λόγια ποτέ δεν ειπώθηκαν αληθινά, το γέλιο πρόδιδε τα ψέματα τους
οι εποχές ντυμένες μαύρα νυφικά προσπαθούσαν να περάσουν ανώδυνα πόσο σφάλανε, ποτέ δεν το μάθανε γιατί οι μέρες τους πρόωρα είχαν γεράσει.

Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2016

Ίχνη...
Ίχνος 1ο  


αδιάντροπα λόγια καμώθηκαν τον έρωτα
κυνόδοντες χαράξανε βαθιά την αλκοόλη να ματώσει
βάθυνε το αίμα λες κι ήταν γιορτινή η νύχτα
αυτάρεσκα χλομιάσανε τα φώτα στο αναίτιο κίτρινο
λίγο πριν ξημερώσει ψύχρανε ο αέρας
το σεντόνι σκέπασε όσα ακόμη όσα αιωρούνταν ψεύδη 
η μοναξιά παρότρυνε το φόβο να μην φύγει
μόνη δεν θα μπορούσε να δεθεί 
κι η αλυσίδα θα σκούριαζε στο πάτωμα 
συνώνυμες κουβέντες 
που σε κανένα δεν θα ταίριαζε μελάνι να τις γράψει

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016

Μέσα από Σένα 

Symban World Radio

Δημήτρης Βαρβαρήγος-Αγγελική Αρβανιτοπούλου-Νιόβη Ιωάννου-Νίκος Επίσκοπος-Ζωή Νικητάκη
Καλημέρα στους ακροατές μας στους Έλληνες της Αυστραλία, στους Έλληνες του κόσμου.


 Μαζί σας για δυο ώρες σε μια ζωντανή εκπομπή από την Αθήνα, μέσα από το Ράδιο Σύμπαν.


Μια εκπομπή για τη Λογοτεχνία, τη Τέχνη και την Πολιτική με την ποιήτρια Νιόβη Ιωάννου και τον συγγραφέα Δημήτρη Βαρβαρήγο.

Βρισκόμαστε στο Έναστρον, Σόλωνος 101, ένα φιλόξενο χώρο στο κέντρο της Αθήνας, που υποστηρίζει τον πολιτισμό.



Ευχαριστίες, στον διευθυντή του σταθμού κο Άγγελο Ματσούκα και την υπεύθυνη προγράμματος κυρία Λένα Κορδάτου.


Πέμπτη 15 Δεκέμβρη με την Αγγελική Αρβανιτοπούλου σύμβουλος Ψυχ. Υγείας και τη Ζωή Νικητάκη, φιλόλογο αφηγήτρια παραμυθιών, ταξιδέψαμε στο μαγικό κόσμο της φαντασίας ίσως σε μια άλλη πραγματικότητα μέσα από το Symban Warld Radio .

Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2016

Μέσα από Σένα


Η Εύα Στάμου είναι Δρ Ψυχολογίας και Ψυχοθεραπεύτρια. Δίδαξε Ψυχιατρική Ηθική στο Πανεπιστήμιο του Manchester κι εργάστηκε στην Ψυχιατρική Κλινική του York. Το έργο της περιλαμβάνει τα μυθιστορήματα Ελιγμοί (2004), Ντεκαφεϊνέ (2005), Εθισμός (2011), τη συλλογή διηγημάτων Μεσημβρινές συνευρέσεις (2009), τη μονογραφία Ageing and Female Identity in Midlife (Scholars’ Press, 2013), και το δοκίμιο "Η επέλαση της ροζ λογοτεχνίας" (2014). Έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε διεθνή φεστιβάλ βιβλίου και λογοτεχνικά κείμενά της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, τα δανικά, και τα λιθουανικά. «Ο Χάρτης» ανέβηκε ως θεατρικό το 2011. Αρθρογραφεί στην Athens Voice, την Bookpress, το Protagon κι έχει συμμετάσχει σε εκπομπές του Mega, του Attica TV και του Τρίτου Προγράμματος της
ευδόκιμοι χρόνοι...



η ντροπή μένει μόνη στο κενό να αιωρείται διστάζοντας να αποφασίσει αν θα γίνει ένοχη σιωπή να συμμαχήσει στις αμαρτίες και στις αγνότητες ιδανικών αυτόχειρων ερώτων.

Δεκέμβρης ήταν... db...

foto:Johanna Knauer

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2016

Δημήτρης Βαρβαρήγος: Θέλω να είμαι απελπισμένος, για να μπορώ να γράφω - superiorbooks.gr
superiorbooks.gr

Συνέντευξη στον Πάνο Γιαννάκαινα ]

Ακάματος εργάτης του λόγου και του πνεύματος, ο Δημήτρης Βαρβαρήγος είναι γνωστός ακόμη και στο πιο δυσπρόσιτο αναγνωστικό κοινό. Θεατρικός, λογοτέχνης, φιλόσοφος, συντάκτης, δάσκαλος. Δουλευτής του ελληνικού λόγου, ευρηματικός, με βαθιά γνώση του αρχαιοελληνικού επιτεύγματος, ευαίσθητος -συχνά ονειροπόλος. Και πάνω απ’ όλα τελειομανής! To superiorbooks.gr συνομίλησε μαζί του, με την ευκαιρία της ολοκλήρωσης του καινούργιου βιβλίου του Εγώ ο Άλλος, που θα κυκλοφορήσει σύντομα.

Έχετε κατ’ επανάληψη στο παρελθόν χαρακτηρίσει την συγγραφή ως «τέχνη μοναχική» και μάλιστα έχετε δηλώσει ότι συνειδητά, από πολύ νωρίς στην ζωή σας, έχετε ακολουθήσει τον «μοναχικό δρόμο της Λογοτεχνίας». Τα λόγια σας θυμίζουν την ρήση τουHenry James: Ο συγγραφέας που δεν έχει αποστασιοποιηθεί από τα της καθημερινότητας είναι και επικίνδυνος και ευάλωτος (sic: The author who has not finished with living is both dangerous and vulnerable). Η αφοσιωμένη ενασχόληση με την Λογοτεχνία, επομένως, απαιτεί θυσίες, αν το αντιλαμβάνομαι σωστά. Θα ήθελα την άποψή σας.

Είναι μεγάλη υπόθεση να αφήνεις πίσω το χρόνο της αληθινής ζωής και να αφοσιώσεις ψυχή και σώμα σε μια οργανικά ζωντανή μοναχικότητα. Όμως η διαδικασία ανάπτυξης της έκφρασης προσφέρει μια εξελικτική πορεία στο πνεύμα, έχοντας την δυνατότητα να ξεπερνάει κάθε απτή αίσθηση της πραγματικότητας και ο υπεραισθητός κόσμος που συναντώ και που ο ίδιος δημιουργώ με τη συγγραφή -κι αυτή είναι η μαγεία της λογοτεχνίας- να γίνεται ο αληθινός δικός μου κόσμος, ο αναντικατάστατος για την πνευματική μου διαύγεια και ψυχική ισορροπία μου.

Ο Henry James, όντας εκπρόσωπος του ρεαλισμού της γενιάς του στη λογοτεχνία, σωστά αναφέρει πως ο συγγραφέας γίνεται επικίνδυνος και ευάλωτος αν δεν αποστασιοποιηθεί από την καθημερινότητα. Αν ο συγγραφέας δεν έχει ζήλο,εντατική προσήλωση και πλήρη αφοσίωση στο έργο του, δεν θα καταφέρει να πετύχει ποτέ το στόχο του… Να γράψει ένα καλό βιβλίο.


Την περίοδο της έμπνευσης, εξαφανίζομαι… χάνομαι για μήνες στο διάβασμα – μελέτη και στο γράψιμο

Η συγγραφή σαφώς είναι μια επίπονη, δημιουργική εργασία -και ως τέτοια προϋποθέτει μόχθο. Ο συγγραφέας που σέβεται τον εαυτό του και το αναγνωστικό κοινό κοπιάζει, στερείται, επενδύει. Στην χώρα μας ξέρουμε ότι η συγγραφή δύσκολα μπορεί να εξασφαλίσει μια «αξιοπρεπή» διαβίωση. Ποιοι είναι οι λόγοι κατά την γνώμη σας;


Και τι μπορεί να πετύχει κάποιος αν δεν μοχθήσει; Κι όταν μέσα από την προσωπική του δράση φτάσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα, τότε η ικανοποίηση και η χαρά είναι δώρα ανεκτίμητα. Προσωπικά, όταν ισχύει η περίοδος της έμπνευσης, εξαφανίζομαι… χάνομαι για μήνες στο διάβασμα – μελέτη και στο γράψιμο. Κι αν για κάποιους μοιάζει ετούτο διαστροφή, για μένα είναι ότι πιο πολύτιμο μπορεί να μου χαριστεί σε αυτό που προσπαθώ να πετύχω. Βυθίζομαι στον εσωτερικό μου κόσμο, διαλογίζομαι δημιουργικά με τον εαυτό μου κι αυτό είναι ένα προσωπικό στοίχημα να φτάσω μέχρι το τέλος και να μοιραστώ με τους αναγνώστες μου το πόνημά μου.

Τώρα στη μικρή Ελλάδα με τους ελάχιστους αναγνώστες (πιο πολλοί γράφουν παρά διαβάζουν!) είναι πολύ δύσκολο η συγγραφή να σου εξασφαλίσει διά βίου τα προς το ζην. Μια περίοδο με το Υπατία, το έζησα και ήταν μια έμπρακτη επιβεβαίωση, ότι εκτός από τα οφέλη που προσφέρουν οι οικονομικές απολαβές, ήταν πως οι αναγνώστες αγαπούσαν αυτό που τους προσέφερα.

Θα ήθελα να μου επιτρέψετε ν’ αντιστρέψω μια συνήθη ερώτηση σχετικά με τις απαιτήσεις των αναγνωστών και να σας ρωτήσω ευθέως: Ποιες οι δικές σας απαιτήσεις από τους αναγνώστες σας; Αισθάνεστε ικανοποιημένος με την ποιότητα του ελληνικού αναγνωστικού κοινού; Υπήρξαν στιγμές που οι αναγνώστες (όχι απαραίτητα οι δικοί σας) σάς απογοήτευσαν;

Προσωπικά καμία απαίτηση δεν μπορώ να εκφράσω απέναντι στους αναγνώστες για τα βιβλία μου. Απλά γράφω κάθε φορά αυτό που μου κεντρίζει το ενδιαφέρον και θεωρώ πως πρέπει να το μοιραστώ με κάποιους ανθρώπους. Γενικότερα όμως θα ήθελα να τονίσω ότι οι αναγνώστες ακολουθώντας το ρεύμα της εκάστοτε εποχής, όπως και η δική μας σήμερα εποχή, πρόχειρη, επιφανειακή και άκοπη, επιλέγουν κείμενα nonfiction, που όμως αποφέρουν, περιστασιακά πάντα, εύκολο κέρδος στους εκδότες. Ύφος βιβλίων που φτάνει στο σημείο να πλημμυρίζουν την αγορά παραμερίζοντας την καλή πεζογραφία καταδεικνύοντας αυτή η ροπή, την παρακμή της λογοτεχνίας.

Έχετε κατακτήσει επάξια πολλούς τομείς -ή καλύτερα είδη- λογοτεχνίας. Πάντα επικολυρικός, ποτέ στομφώδης αλλά απτός, απλός μα ποτέ απλοϊκός, εμβαθύνετε με αξιοζήλευτη άνεση στην γυναικεία -και όχι μόνο- ψυχολογία ακριβώς για να καταδείξετε και να τιμήσετε τους αφανείς πρωταγωνιστές της πανανθρώπινης Ιστορίας: Τις γυναίκες.

Το μεγαλύτερο κεφάλαιο για τη διαιώνιση του είδους είναι η γυναίκα. Αυτή μας γεννάει, μας μεγαλώνει, μας ανατρέφει, μας ερωτεύεται, μας αγαπάει, γίνεται μάνα του παιδιού μας, μας θάβει… Άλλωστε για μένα είναι στοίχημα να ασχοληθώ με το αντίθετο φύλλο, αυτό το άγνωστο και πιο δύσκολο είδος που υπάρχει στον πλανήτη, τη γυναικεία ψυχή, και να το πλησιάσω μέσα στα γραφτά μου με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Με το Υπατία, έπαθα πλάκα. Όταν έγραφα για τη συγκλονιστική ιστορία της δεν φανταζόμουν τι θα επακολουθούσε στο δικό μου ψυχικό κόσμο. Έξι ολόκληρα χρόνια κράτησε η συγγραφή μέχρι να ολοκληρωθεί αυτό το έργο και υπήρξαν στιγμές που ζωντάνευε μέσα μου το πνεύμα της. Με κυρίευε η προσωπικότητά της και μέσω των γνώσεών της οδηγούσε το χέρι μου να γεμίζει τις σελίδες με τη δράση της και δίδαξε και σ’ εμένα τον αρχαίο ελληνικό ιδεαλισμό με τις αμέτρητες αρετές του.

Υπήρξαν φορές που η παρουσία της από άυλο πνεύμα, έπαιρνε σάρκα κι οστά και νύχτες ολόκληρες ψιθυρίζαμε για τη ζωή της, φιλοσοφούσαμε με μια μεταφυσική αίσθηση που πλούτιζε το συναισθηματικό μου κόσμο και μεγάλωνε ανάμεσά μας ένα είδος άρρηκτης σχέσης -σαν αυτό που οι άνθρωποι, μεταξύ μας, ονομάζουμε πίστη.

Τα ίδια συνέβησαν και με το Λιπεσάνορες, τις γυναίκες της Τροίας, που βίωσαν όλο το τρόμο του δεκαετούς πολέμου στο πετσί τους. Γνωρίστηκα καλά μαζί τους… μου έδειξαν εμπιστοσύνη και μου άνοιξαν τις καρδιές τους… τις συμπάθησα όλες, πονεμένες ψυχές είχαν με όσα βίωναν, έχαναν παιδιά, άντρες αδέλφια και πατεράδες… μένανε μόνες να αντέξουν τη σκλαβιά και την επιβουλή των εχθρών τους… κάποιες κατάφεραν να γλιτώσουν πεθαίνοντας, κάποιες άλλες άτυχες ζήσανε τη σκλαβιά υπηρετώντας το μίσος που είχαν μέσα τους για τους δεσμώτες τους. Τέτοιες προσωπικότητες θα ήταν άδικο να μην τις αγαπήσω!


Θεωρώ ότι αυτό που έπαιξε ρόλο στην «πάλη» μεταξύ των δύο φύλλων ήταν η αμορφωσιά

Και στο Υπατία και στο Λιπεσάνορες η γυναίκα εγκαταλείπει το «στασίδι» του πόθου και, χωρίς να απογυμνώνεται από τον πηγαίο ερωτισμό που εκ φύσεως την διακρίνει, αναλαμβάνει την «βρώμικη» δουλειά: Να ξεπλύνει το αίμα των πολέμων των αντρών. Η αλήθεια είναι ότι ο ρόλος αυτός πάντα καθαγίαζε την γυναίκα και την αναδείκνυε σε σύμβολο της συνέχειας της ζωής. Έχει στις μέρες μας αποκαθηλωθεί η γυναίκα από τον «θρόνο» της; Πόσο μοιάζουν οι γυναίκες της νέας χιλιετίας με αυτές τις 15 του βιβλίου σας;

Οι άνθρωποι νομίζω ότι παραμένουν ίδιοι στους αιώνες, αφού οι πέντε αισθήσεις είναι όμοιες κι απαράλλαχτες σε κάθε άνθρωπο. Οι συνθήκες που θα βιώσουν οι σύγχρονες γυναίκες με εκείνες του παρελθόντος δεν θα έχουν την παραμικρή απόσταση μεταξύ τους. Ο πόνος, ο θάνατος, ο έρωτας, η αγάπη, είναι πάντα ίδια.

Από την αρχαιότητα και μέχρι το πρόσφατο παρελθόν, θεωρώ ότι αυτό που έπαιξε ρόλο στην «πάλη» μεταξύ των δύο φύλλων ήταν η αμορφωσιά. Βλέπουμε κατά την περίοδο εξέλιξης της ανθρωπότητας όπου σταδιακά το μέσω μορφωτικό επίπεδο ανεβαίνει, η γυναίκα αρχίζει να κατακτά τα αναφαίρετα δικαιώματα της. Οι γυναίκες σήμερα έχουν κερδίσει τη θέση που τους ανήκει. Έχουν κατακτήσει καίριες θέσεις στο δημόσιο βίο και την πολιτική. Ο σεβασμός και η αξιοπρέπεια είναι τα κυρίαρχα στοιχεία για την ισότητα των δύο φίλων και νομίζω πως στην πλειοψηφία μας, οι άντρες, έχουμε κάνει αποδεκτή τη γυναικεία προσωπικότητα. Η εκτίμηση μου λοιπόν είναι πως ανά τους αιώνες οι γυναίκες έχουν κυρίαρχη θέση στην κοινωνία και στις μέρες μας έχουν κατακτήσει πολλά δικαιώματα, όμως χρειάζονται την απόλυτη ισότητα και ελευθερία για να μεγαλουργούν.

Τα θέματα με τα οποία έχετε καταπιαστεί απαιτούν ευρύ φάσμα ιστορικών γνώσεων -σε βαθμό μάλιστα που η αφομοίωση αυτών των γνώσεων να είναι καταλυτική. Ωστόσο αυτό από μόνο του δεν αρκεί. Ποια μέθοδο συνήθως ακολουθείτε, όταν εντοπίσετε την θεματολογία σας για ένα νέο βιβλίο; Ποια η αναλογία μελέτης – προετοιμασίας σε σχέση με την εκτέλεση της γραφής; Το ρωτώ διότι γνωρίζω ότι και τα δύο βιβλία σάς πήρε αρκετά χρόνια μέχρι να τα ολοκληρώσετε και να τα παραδώσετε στον εκδότη σας.

Όταν γράφω ένα ιστορικό βιβλίο μέλημα μου απαραίτητο να συγκεντρώσω και να διασταυρώσω στοιχεία για το θέμα που θα γράψω, με σκοπό να μην παρεκκλίνω από την αλήθεια της Ιστορίας και βέβαια να μην πάρω, άθελά μου, κάποια θέση υπέρ ή κατά των γεγονότων που πιθανόν να είναι αντίθετα με τα ιδεολογικά μου πιστεύω. Κρατάω ίσες αποστάσεις απέναντι στις εμπλεκόμενες πλευρές. Είναι απαραίτητο όσο και αναγκαίο ως συγγραφέας να βλέπω σφαιρικά το κάθε ζήτημα όπως οι θρησκείες, η πολιτική και γενικότερα για όλα τα κοινωνικά θέματα. Άλλωστε τα γεγονότα πάντα καταγράφονταν και καταγράφονται ανάλογα με τα συμφέροντα που υπηρετεί ο χρονογράφος.

Αλλά δεν είναι μόνο τα ιστορικά βιβλία που χρήζουν απόλυτης προσοχής και αντικειμενικότητας… και οι υπόλοιπες θεματικές, όσο απλές κι αν αρχικά φαίνονται, κρύβουν πολλές δύσκολες παραμέτρους που χρειάζονται μελέτη και προσήλωση. Όπως ένα ψυχολογικό δράμα. Θέματα όπως ο έρωτας, η αγάπη, η μητρότητα, η ψυχή, το σεξ, οι αμφιλεγόμενοι εαυτοί, φέρουν μέσα τους την ομορφιά όσο και πολλά ψυχολογικά δράματα.

Η ευθύνη λοιπόν του συγγραφέα είναι η αντικειμενική αλήθεια. Δεν υπάρχουν για μένα άλλοι δρόμοι, εκτός από τις αλήθειες που πρέπει να προβάλλονται σε κάθε θέμα, όσο κι αν αυτές είναι πικρές.

Όσο για το χρόνο που διαρκεί το γράψιμο μέχρι να τελειώσω κάποιο βιβλίο είναι ανάλογος με τις δυσκολίες που προβάλλει το ίδιο το θέμα. Μα κι εγώ δεν βιάζομαι να τελειώσω, η τελειομανία μου και η ειλικρίνεια μου μέχρι να φτάσω στο άρτιο αποτέλεσμα δεν υπολογίζουν το χρόνο.


Η ευθύνη του συγγραφέα είναι η αντικειμενική αλήθεια. Δεν υπάρχουν για μένα άλλοι δρόμοι…

Ποιες οι λογοτεχνικές καταβολές σας; Τι κυρίως σας αρέσει να διαβάζετε και ποιους θεωρείτε ως μέντορές σας;


Από μικρός θυμάμαι τους γονείς μου, μέσα στη φτώχεια και την ανέχεια της μεταπολεμικής Ελλάδας, ανελλιπώς να διαβάζουν και να πηγαίνουν απαραιτήτως μια φορά το μήνα στο θέατρο. Ήταν η εποχή που ήρθα σε επαφή με τα κλασσικά έργα εκείνης της εποχής. Ντοστογιέφσκι, Χένρι Μίλλερ, Καζαντζάκη, Κοσμά Πολίτη, Ηλία Βενέζη, Στρατή Δούκα και λίγο αργότερα Σεφέρη, Ελύτη, κλπ. Αυτά για μένα ήταν οι μικρές ρίζες που όσο μεγάλωνα θέριευαν και με έστρεψαν προς τη λογοτεχνία.

Πώς βλέπετε τον εκδοτικό χώρο στην Ελλάδα του σήμερα; Τι δεν κάνουν οι Έλληνες εκδότες που θα επιθυμούσατε να κάνουν και πώς κρίνετε τον όποιο ρόλο τής επίσημης Πολιτείας στον χώρο του βιβλίου;

Να δείχνανε την απαιτούμενη προσοχή στα κείμενα που λαμβάνουν. Πόσα παραδείγματα έχουμε παγκοσμίως που για χρόνια απέρριπταν ένα βιβλίο και όταν έφτασε στα χέρια των αναγνωστών έγινε best seller. Δεν καταλαβαίνω γιατί αρκετοί από αυτούς κάνουν μια δουλειά που δεν τους εκφράζει. Το να είσαι εκδότης είναι μια παράλληλη πνευματική πορεία με τους δημιουργούς που εκπροσωπούν. Δεν είναι μόνο να βγάλεις χρήματα από κάποιον που έχει να πληρώσει και να μείνει στην απ’ έξω ένα καλό βιβλίο. Αυτή η τακτική να παίρνουν χρήματα για την παραγωγή ενός βιβλίου και όχι να προσπαθούν να στηρίξουν τις πωλήσεις τους σε βάθος χρόνου θα τους φέρει σε τέλμα, όπως βρίσκονται τώρα οι περισσότεροι. Όπως κι αν διαμορφώνονται τα πράγματα στο χώρο του βιβλίου, το καλό βιβλίο, έτσι κι αλλιώς θα βρει το δρόμο του και θα αναδειχθεί.

Τώρα όσο για την πολιτεία, αν δεν υπάρχει διαπλοκή δεν αναμειγνύεται…

Ασφαλώς υπάρχουν θέματα που δεν τα έχετε αγγίξει με την πένα σας. Ποια από αυτά θα θέλατε διακαώς να αποτελέσουν αντικείμενο των συγγραφικών σας ενδιαφερόντων; Υπάρχουν θέματα – ταμπού για τα οποία ποτέ δεν θα θέλατε να γράψετε –κι αν ναι, ποια είναι αυτά;


Ο Van Gogh, είχε πει: Η τέχνη είναι πίστη και επιβάλλει το καθήκον να αγνοήσεις την κοινή γνώμη. Έτσι λοιπόν ένας συγγραφέας πρέπει να έχει ανοιχτό μυαλό, να κοιτάζει μακριά δίχως να κρίνει και να επικρίνει και βέβαια σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να έχει ταμπού. Σαφώς, πολλοί άνθρωποι είναι δομημένοι κι επηρεασμένοι από προλήψεις, προκαταλήψεις, ήθη, έθιμα, αλλά σε αυτή την περίπτωση νομίζω -και ας με συγχωρήσουν- αυτοί δεν είναι συγγραφείς. Το πνεύμα ενός συγγραφέα πρέπει να διέπεται από την ελευθερία σκέψης και έκφρασης και ποτέ από όρια και περιορισμούς.

Ναι, πολλά θέλω να γράψω αλλά ο χρόνος δεν μου φτάνει… είθε να κατάφερνα να κοιμάμαι ακόμη πιο λίγο απ’ όσο λιγοστά κοιμάμαι. Και μια και μιλήσαμε για ταμπού, προσωπικά τίποτα δεν με παραξενεύει όταν η ίδια η φύση το αποδέχεται και υποστηρίζει. Κανένα ταμπού δεν είναι φραγμός όταν εμπνευστώ κάποιο δύσκολο θέμα και θέλω να το αναπτύξω. Τώρα μόλις τελείωσα το βιβλίο Εγώ ο Άλλος που μιλάει για ένα παιδί με ομόφυλη ιδιαιτερότητα. Ε, και λοιπόν, αφού στη ζωή μας υπάρχουν όλα, εγώ γιατί να έχω ταμπού να αναφερθώ λογοτεχνικά σε ένα δύσκολο θέμα;

Θα σας ενδιέφερε η προώθηση των βιβλίων σας στο εξωτερικό; Πώς αντιμετωπίζετε την προοπτική, ας πούμε, μιας μετάφρασης των πονημάτων σας σε άλλες γλώσσες;

Μια πικρή ιστορία… Το Υπατία μεταφράστηκε στα Ρουμανικά, αν είχε μεταφραστεί σε μια γλώσσα όπως Αγγλική ή η Ισπανική θα είχε μεγαλύτερη επιτυχία και αποδοχή. Όμως οι μεταφράσεις είναι ακριβές και οι εκδότες δεν διακινδυνεύουν το ρίσκο.


Θέλω να είμαι απελπισμένος, για να μπορώ να γράφω, να γράφω, να γράφω…

Τι θα συμβουλεύατε τους νέους επίδοξους συγγραφείς της χώρας μας; Τι θα έπρεπε να αποφεύγουν και σε τι να εστιάσουν;

Να πιστεύουν σε αυτό που κάνουν. Όταν αφοσιωθείς σε αυτό που ποθείς και αγαπάς, η επιτυχία αργά η γρήγορα θα σου χτυπήσει την πόρτα. Να μην αναλώνονται σε παρεούλες νομίζοντας ότι έτσι θα προβάλλουν το έργο τους ή θα το κάνουν να κερδίσει φήμη. Τη φήμη δεν μπορείς να τη βρεις, αυτή θα έρθει να σε συναντήσει από μόνη της. Να διαβάζουν ταυτόχρονα με το γράψιμο, αυτό θα διευρύνει τις ικανότητες τους και θα τους φέρνει κοντά όλο και πιο πολύ με την επιτυχία.

Περιγράψτε μας, παρακαλώ, την σχέση σας με τους αναγνώστες. Υπάρχει επαφή, με αφορμή τα βιβλία σας; Εκπλήσσεστε συχνά από τον τρόπο που ερμηνεύουν τα γραπτά σας ή οι αντιλήψεις τους είναι αναμενόμενες για εσάς;

Και σε ποιον συγγραφέα δεν αρέσει να μοιράζεται με τους αναγνώστες του τις εντυπώσεις και τις απόψεις τους; Πολλές φορές με πλησίασαν άγνωστοι άνθρωποι και μου μίλησαν για κάποιο βιβλίο μου που διάβασαν. Ομολογώ πως, εκτός από τη ματαιοδοξία που υπάρχει μέσα στους χαρακτήρες των δημιουργών, είναι και μια ενθάρρυνση ότι δεν πάνε στράφι οι ώρες της απομόνωσης κατά τη συγγραφή. Είναι η επιπλέον απόκτηση αυτοπεποίθησης να συνεχίσω το γράψιμο. Βέβαια δεν αρέσουν σε όλους όσα γράφω, όμως υπάρχουν πολλοί που συμφωνούν και τους αρέσουν τα θέματα που δημιουργώ -κι αυτό είναι το ζητούμενο.

Ποια τα μελλοντικά συγγραφικά σχέδιά σας;

Αν πιστέψω τα λόγια του Μπουκόφσκι: «Οι συγγραφείς είναι απελπισμένοι άνθρωποι. Και όταν σταματήσουν να είναι απελπισμένοι παύουν να είναι και συγγραφείς». Έτσι κι εγώ, θέλω να είμαι απελπισμένος, για να μπορώ να γράφω, να γράφω, να γράφω…

Εκδοτικός Οίκος ΑγκυραΕλληνική ΠρωτοβουλίαΕντύποιςΜπατσιούλαςΧρήστος Ε. Δαρδανός




http://superiorbooks.gr/dimitris-varvarigos-thelo-na-ime-apelpismenos-gia-na-boro-na-grafo/
www.dvarvarigos.gr
http://dimitrisbarbarigos.blogspot.gr/

http://superiorbooks.gr/dimitris-varvarigos-thelo-na-ime-apelpismenos-gia-na-boro-na-grafo/

Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

Άκου


Άκου
Είναι εκείνες οι στιγμές της ανάγκης που οι λέξεις δε φτάνουν τα νοήματα κι έρμαια αφήνονται στο σκοτάδι αδιαφορώντας αν η αυτοσυγκέντρωση περιορίζεται στην ανάκληση λίγης χαράς από εικόνες που γράφτηκαν στο παρελθόν.
Άκου
Είναι εκείνες οι στιγμές που τα κύτταρα προσπαθούν ν’ αχρηστεύσουν το χρόνο και να μαζέψουν στο αδιάφορο παρόν κομμάτια σώματα, ανέμελα μέλη, όπως οι μνήμες που φθίνουν υπερβαίνοντας τα σκοτεινά περάσματα του εαυτού τους και τις απόκρυφες πτυχές της ύπαρξης τους.
Άκου
Είναι εκείνες οι στιγμές που μέρα νύχτα τα λόγια λύτρωση γίνονται στις ελλείψεις. Λόγια που σηκώνουν πυρετό στον ατελείωτο πόθο των γήινων ασήμαντων πραγμάτων.
Άκου
Πως αλλιώς να εκφραστεί η έμπνευση που σαν ξημέρωμα προβάλλει να φωτίσει τα τεράστια μάτια, το απίθανο βλέμμα, την κατάλευκη σάρκα, τα χείλια που η ντροπή και ο θυμός ανασηκώνουν με αναίδεια, μιας τάχα, αχνής αμηχανίας.
Άκου
Οι σκέψεις, μαγεμένες τρεμοπαίζουν στους τοίχους από τη φλόγα ενός φοβισμένου κεριού και οι σκιές ολοκληρώνουν τη νίκη απέναντι στην αρετή της ευφράδειας. 
Άκου
Είναι η σιωπή που μεγαλώνει κάθε που βροχή νοτίζει τις εύθραυστες άμυνες κι αποδεσμεύει από το χρόνο την εκρηκτική απόγνωση της μοίρας που δεν μπορεί να χαρίσει τη νίκη αν δεν ψελλίσεις τα’ όνομα μου.
Άκου
Είναι τα λόγια μου που πάσχουν αγάπες να μεγαλώσουν, τούτες είναι η νίκη της ζωής απέναντι στο μοιραίο.

Διαδραστική Δημιουργική γραφή

Σου αρέσει να γράφεις; 
Μάθε πως θα οργανώσεις τις σκέψεις σου. 
Ασκήσεις και κανόνες κλειδιά που θα διευκολύνουν τη γραφή σου. 
Εντελέχεια, η επιτυχία του κειμένου. 
Άνοιξε πόρτες στις σκέψεις σου.


Οργάνωσε στο χαρτί αυτά που έχεις στο μυαλό σου.
Συνεχίζουμε κι εφέτος τις συναντήσεις δημιουργικής γραφής σε ένα κλίμα φιλικό και συντροφικό, θα εκφράζονται μέσα από ασκήσεις, απόψεις, ιδέες, γνώσεις, εμπειρίες, αφηγήσεις και γεγονότα, όπου θα αξιοποιούνται με δραματική δυναμική του πεζού του τηλεοπτικού, του θεατρικού λόγου.

Η συγγραφή εκτός από ταλέντο είναι τέχνη που προϋποθέτει τους δικούς της κανόνες που αναδεικνύουν την ορθή εκμετάλλευση του Ταλέντου, την απελευθέρωση της Φαντασίας, βελτιώνοντας τις ικανότητες ύφους, έκφρασης, απόδοσης στη βασική δομή ενός κειμένου.

Μέσα από τις ασκήσεις που θα δίνονται ταυτόχρονα με τις θεωρητικές επεξηγήσεις κάθε συνεδρίας, θα δημιουργηθεί η πρώτη ύλη για τη συγγραφή ενός λογοτεχνικού έργου: Πρόζα, θεατρικό, σενάριο.

Στις συναντήσεις μας μπορούν να συμμετάσχουν όλοι όσοι αγαπούν τη λογοτεχνία το διάβασμα κι έχουν όρεξη να δημιουργήσουν και οι ίδιοι τις σκέψεις και τις εμπειρίες τους. Κατά τη διάρκεια των συναντήσεων θα λάβουμε συμμετοχή σε λογοτεχνικές εκδηλώσεις με αναγνώσεις των κείμενων σας.

Ανάλογα με τη δυναμική της ομάδας στο τέλος της περιόδου, θα εκδοθεί συλλογικό βιβλίο με τα κείμενα των συμμετεχόντων και σε εκδήλωση που θα οριστεί, θα παρουσιαστούν τα έργα των δημιουργών και θα τους δοθεί δίπλωμα συμμετοχής παρακολούθησης του σεμιναρίου, όπου θα τελεί υπό την αιγίδα του Μορφωτικού Ομίλου Πετρούπολης.

Έναστρον 
Σόλωνος 101
κάθε Παρασκευή στις 6:30

Μέσα από Σένα 
Ράδιο Σύμπαν


Ο Γιώργος Δάγλας γεννήθηκε στην Ιθάκη το 1958, όπου και τελείωσε το Ναυτικό Λύκειο -χωρίς ποτέ να μπαρκάρει. -1977, Αθήνα. Προλαβαίνει ζωντανούς τους τελευταίους ρεμπέτες. Ακούει τον Ρούκουνα και πίνει ούζο με τον Γιάννη Κυριαζή. -1980, άγριες διαδηλώσεις-καταλήψεις. Δουλεύει κομπάρσος με τη μεσολάβηση της Κατερίνας Γώγου. Με τον Άσιμο στο υπόγειο της Αραχώβης. Γράφει στο ΙΔΕΟΔΡΟΜΙΟ του Λεωνίδα Χρηστάκη. Παράλληλα βιοπορίζεται ως βιομηχανικός εργάτης, ταβερνιάρης και υπάλληλος γραφείου τελετών. -1982, εκδίδεται η “ΜΕΡΑ ΤΩΝ ΦΩΤΑΓΩΓΩΝ” στον “ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ”. -1985, Αποσύρεται στην Ιθάκη. Εκδίδει την τοπική εφημερίδα “ΑΓΟΝΗ ΓΡΑΜΜΗ” διορίζεται στο νοσοκομείο και παντρεύεται. -1992, παραιτείται από δημόσιο και συζυγικό βίο και φεύγει στη Θεσσαλονίκη. Γράφει, πίνει, χάνεται.

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016

Anima mia...


Ότι έχω να πω το λέω στα όνειρά μου. Μαρία Ρόζα με φωνάζουν.
Σε μακρές περιόδους της σύντομης ζωής, προσπαθώ να συμμαζεύω τις σκέψεις μου που δραπετεύουν αναζητώντας τα οράματα των καλών ωρών, μα βρίσκω πως η ψυχή μου είναι σαν σπίτι εγκαταλειμμένο από τους υπηρέτες… και ως ο ιδιοκτήτης της διατρέχω ανήσυχη τους κρύους διαδρόμους, μη έχοντας κλειδιά άλλων δωματίων που μέσα τους είναι κρυμμένα τα θαύματα και οι ονειρώξεις τόσων ταξιδιών και άλλων τόσων σωμάτων…

foto: db







Διαδραστική Δημιουργική Γραφή 


Σου αρέσει να γράφεις; 
Μάθε πως θα οργανώσεις τις σκέψεις σου. 
Ασκήσεις και κανόνες κλειδιά που θα διευκολύνουν τη γραφή σου. 
Εντελέχεια, η επιτυχία του κειμένου. 
Άνοιξε πόρτες στις σκέψεις σου. 

Οργάνωσε στο χαρτί αυτά που έχεις στο μυαλό σου.
Συνεχίζουμε κι εφέτος τις συναντήσεις δημιουργικής γραφής σε ένα κλίμα φιλικό και συντροφικό, θα εκφράζονται μέσα από ασκήσεις, απόψεις, ιδέες, γνώσεις, εμπειρίες, αφηγήσεις και γεγονότα, όπου θα αξιοποιούνται με δραματική δυναμική του πεζού του τηλεοπτικού, του θεατρικού λόγου.

Η συγγραφή εκτός από ταλέντο είναι τέχνη που προϋποθέτει τους δικούς της κανόνες που αναδεικνύουν την ορθή εκμετάλλευση του Ταλέντου, την απελευθέρωση της Φαντασίας, βελτιώνοντας τις ικανότητες ύφους, έκφρασης, απόδοσης στη βασική δομή ενός κειμένου.

Μέσα από τις ασκήσεις που θα δίνονται ταυτόχρονα με τις θεωρητικές επεξηγήσεις κάθε συνεδρίας, θα δημιουργηθεί η πρώτη ύλη για τη συγγραφή ενός λογοτεχνικού έργου: Πρόζα, θεατρικό, σενάριο. 

Στις συναντήσεις μας μπορούν να συμμετάσχουν όλοι όσοι αγαπούν τη λογοτεχνία το διάβασμα κι έχουν όρεξη να δημιουργήσουν και οι ίδιοι τις σκέψεις και τις εμπειρίες τους. Κατά τη διάρκεια των συναντήσεων θα λάβουμε συμμετοχή σε λογοτεχνικές εκδηλώσεις με αναγνώσεις των κείμενων σας. 

Ανάλογα με τη δυναμική της ομάδας στο τέλος της περιόδου, θα εκδοθεί συλλογικό βιβλίο με τα κείμενα των συμμετεχόντων και σε εκδήλωση που θα οριστεί, θα παρουσιαστούν τα έργα των δημιουργών και θα τους δοθεί δίπλωμα συμμετοχής παρακολούθησης του σεμιναρίου, όπου θα τελεί υπό την αιγίδα του Μορφωτικού Ομίλου Πετρούπολης.

Έναστρον 
Σόλωνος 101
κάθε Παρασκευή στις 6:30

η πλατεία


μοναχικά απόκοσμη μες την πολυκοσμία
έρμαια όνειρα αξεδιάλυτα 
σφαδάζουν στην άκρη του ρείθρου
πλάι σε σπασμένα μπουκάλια μπύρας ληγμένης 
και οι φωνές
οι φωνές μιας καθοδηγούμενης αναρχίας
κρατούν στο ύψος του το χάος
κι όλο βρωμίζουν οι δρόμοι 
κι όλο βρωμίζουν οι σκοτεινιές γωνιές 
άναρχα ρέουν τα ούρα της αλκοόλης 
κι αλίμονο 
τι κρίμα
σαπίζουν οι αλήθειες 
που απομείνανε απροστάτευτες 
σε σκότη ακινησίας…
............................................................
Πάει πέρασε κι αυτό 
καληνύχτα ρε
πάμε για ύπνο να αθωωθούμε…

απόγευμα Σαββάτου κάπου στα Εξάρχεια...

foto: db

Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2016

Μέσα από Σένα
 

Σήμερα 24 Νοέμβρη, στο SYMBAN WORLD RADIO, μαζί μας ήταν η Καίτη Βασιλάκου συγγραφέας-ποιήτρια και ο Γιάννης Σκληβανιώτης, ποιητής. 


Δύο πλούσιες ώρες με σημαντικούς ανθρώπους που μέσα από το λόγο τους αφήνουν το στίγμα τους στην ελληνική λογοτεχνία.


από αριστερά Γιάννης Σκληβανιώτης, Νίκος Επίσκοπος, Δημήτρης Βαρβαρήγος, Νιόβη Ιωάννου, Καίτη Βασιλάκου.


Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2016

Ισπανία 1680


Οι φήμες δύσκολα κρατούνται σε έναν τόπο, απλώνονται βιαστικά σαν το μελάνι μέσα στο νερό. Ο ιεροεξεταστής κοιτάζοντας βαθιά τον αγγελιοφόρο που του πήγε το μαντάτο, ότι η Πιλάρ κάνει μάγια, έπαιξε χτυπώντας ρυθμικά τα δάχτυλά του επάνω στις φαγωμένες τάβλες του γραφείου του και γεμάτος φούρκα που άφριζε το σάλιο στο στόμα του, ψέλλισε με μανία. 
«Στην πυρά!»
Η υπεύθυνη γερουσία της θεοκρατικής κοινότητας ήταν σίγουρη για τη τύχη που περίμενε την Πιλάρ, αλλά ανέμενε επίσημα το μαντάτο από τον ιεροεξεταστή. Ένιωθαν περήφανοι που θα χτυπούσαν ένα ακόμα μίασμα και θα καθάριζαν το τόπο από τους σατανάδες.
Ντυμένη με χοντρά ρούχα, και δυο μπόγους χρειαζούμενα, καβαλίκεψε η Πιλάρ το γαϊδούρι και δίχως να κοιτάξει πίσω της ψέλλισε: «Θα έρθει η μέρα που θα με παρακαλάτε για τη ζωή σας». 
Με δυσκολία ανέβαινε το κακοτράχαλο μονοπάτι το γέρικο ζωντανό για το βουνό. Κάθε τόσο σταματούσε να πάρει κουράγιο κι ανάγκαζε την Πιλάρ να ξεκαβαλικεύει και να το τραβάει από τα γκέμια. 
«Άντε, αναθεματισμένο, κάνε ένα βήμα», του φώναζε.


Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2016

«Μέσα από Σένα»



Σήμερα 17 Νοέμβρη, στο SYMBAN WORLD RADIO, μαζί μας ήταν ο Στέφανος Ληναίος. Με αφορμή την επέτειο του Πολυτεχνείου μας αφηγήθηκε προσωπικές εμπειρίες και συμβάντα από τα δύσκολα χρόνια της δικτατορίας. Μιλήσαμε για την πορεία του στο θέατρο και την πολιτική.
Δύο πλούσιες ώρες με έναν σημαντικό άνθρωπο που δεν σταμάτησε να αγωνίζεται συμβάλλοντας με το δικό του τρόπο στα πολιτιστικά και πολιτικά δρώμενα της χώρας μας.

17 Νοέμβρη 2016   Μέσα από Σένα
Νιόβη Ιωάννου - Δημήτρης Βαρβαρήγος- Στέφανος Ληναίος









Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2016

Εγώ ο Άλλος...


Με το να μην κόβουμε το κακό από τη ρίζα του, απλά συγκαλύπτουμε το πρόβλημα μέχρι να φτάσει η στιγμή που τα δύσκολα διογκώνονται πιο πολύ και πλέον δεν αντιμετωπίζονται. Από φόβο κρατάμε τη στάση που εξυπηρετεί την κατάσταση της στιγμής, αλλά αποποιούμενοι την πραγματικότητα δεν καταφέρνουμε να γλιτώσουμε τη συμφορά. Ούτε και θα κερδίσουμε την επιείκεια αυτών που θέλουμε να προστατέψουμε διαιωνίζοντας μια νοσηρή κατάσταση